دیتا سنتر چیست؟ بررسی Tier، شبکه، برق، امنیت و پایداری
مقدمه:
دیتا سنتر چیست؟ دیتاسنتر یا Data Center فضایی تخصصی برای استقرار سرورها، تجهیزات ذخیره سازی و زیرساخت شبکه است که برای فعالیت پایدار تجهیزات فناوری اطلاعات، به سیستمهای برق، سرمایش، ارتباطات و کنترلهای امنیتی نیاز دارد. کیفیت یک مرکز داده فقط به مدل سرورهای داخل آن وابسته نیست؛ طراحی مسیرهای برق و شبکه، افزونگی تجهیزات، نگهداری، کنترل دسترسی و نحوه مدیریت مجموعه نیز در پایداری سرویس مؤثر هستند. Tier نیز روشی برای طبقه بندی توپولوژی زیرساخت دیتاسنتر بر اساس ظرفیت، افزونگی، قابلیت نگهداری و تحمل خطاست.
فهرست مطالب
- دیتاسنتر چیست و چه کاری انجام میدهد؟
- داخل دیتاسنتر چه تجهیزاتی وجود دارد؟
- Tier دیتاسنتر چیست؟
- تفاوت Tier I، II، III و IV
- زیرساخت شبکه دیتاسنتر چگونه است؟
- برق دیتاسنتر چگونه تأمین میشود؟
- سیستم سرمایش چه اهمیتی دارد؟
- امنیت فیزیکی و منطقی دیتاسنتر
- پایداری دیتاسنتر به چه عواملی بستگی دارد؟
- چگونه دیتاسنتر مناسب انتخاب کنیم؟
- جمعبندی
- سؤالات متداول
دیتاسنتر چیست و چه کاری انجام میدهد؟
دیتاسنتر را میتوان زیرساخت فیزیکی لازم برای میزبانی تجهیزات پردازشی و شبکهای یک سازمان یا ارائه دهنده خدمات اینترنتی دانست. سرورهایی که سایتها، نرمافزارها، پایگاههای داده و سرویسهای آنلاین را اجرا میکنند، باید در محیطی قرار گیرند که شرایط لازم برای فعالیت آنها فراهم باشد.
یک اتاق معمولی که چند سرور داخل آن قرار گرفته، الزاماً تمام ویژگیهای یک مرکز داده حرفهای را ندارد. دیتاسنتر باید علاوه بر فضای فیزیکی، زیرساخت مناسب برق، سرمایش، ارتباطات، ایمنی و مدیریت عملیاتی داشته باشد.
به همین دلیل هنگام خرید هاست، VPS یا سرور اختصاصی، مشخصات سختافزاری تنها بخشی از ماجراست. محل استقرار سرور و کیفیت زیرساخت مرکز داده نیز میتواند بر کیفیت نهایی سرویس اثر بگذارد.
اگر برای یک وبسایت، سامانه سازمانی یا پروژه آنلاین قصد انتخاب هاست یا سرور دارید، بهتر است علاوه بر منابع سختافزاری، زیرساخت محل میزبانی را نیز بررسی کنید. برای ارزیابی نیاز پروژه و انتخاب سرویس متناسب میتوانید از کارشناسان شرکت تجارت الکترونیک نوژن مشاوره دریافت کنید.
داخل یک دیتاسنتر چه تجهیزاتی وجود دارد؟
وقتی وارد فضای فنی یک مرکز داده میشویم، بخش قابل مشاهده معمولاً مجموعهای از Rackها و سرورهاست؛ اما زیرساخت واقعی بسیار گسترده تر از تجهیزات داخل رک است.
Uptime Institute نیز در ارزیابی Tier تنها به سرورها توجه نمیکند و بخشهایی مانند سیستمهای الکتریکی، مکانیکی، مسیرهای توزیع، تولید برق در محل، باتری و ذخیره انرژی، نگهداری تجهیزات، حفاظت در برابر آتش و امنیت فیزیکی را از مؤلفههای ارزیابی زیرساخت معرفی میکند.
رک و سرور
Rack محفظه استانداردی برای نصب تجهیزات دیتاسنتر است. سرورها، برخی تجهیزات ذخیرهسازی، سوئیچها و تجهیزات مرتبط میتوانند داخل رک نصب شوند.
طراحی رک فقط برای مرتبسازی نیست. کابل کشی، توزیع برق، جریان هوا و امکان دسترسی تکنسینها هنگام تعمیر و نگهداری نیز باید در چیدمان تجهیزات در نظر گرفته شود.
تجهیزات شبکه
سوئیچها، روترها و سایر تجهیزات ارتباطی وظیفه ایجاد ارتباط میان سرورها و شبکههای خارجی را بر عهده دارند. دیتاسنتر برای ارتباط با اینترنت یا شبکههای دیگر به زیرساخت ارتباطی مناسب نیاز دارد.
وجود تجهیزات سریع به تنهایی کافی نیست؛ معماری شبکه و مسیرهای ارتباطی نیز اهمیت دارند. وابستگی کامل به یک مسیر میتواند نقطه شکست ایجاد کند.
سیستم برق
سرورها برای فعالیت مداوم به برق پایدار نیاز دارند. به همین دلیل زیرساخت برق مرکز داده معمولاً شامل چند لایه و تجهیزات مختلف برای توزیع و تداوم انرژی است.
UPS، تجهیزات توزیع برق و مولدهای برق از اجزایی هستند که بسته به طراحی مرکز داده مورد استفاده قرار میگیرند.
تجهیزات سرمایش
پردازندهها، حافظهها، منابع تغذیه و سایر قطعات سرور هنگام فعالیت گرما تولید میکنند. اگر این گرما به شکل کنترل شده از محیط خارج نشود، شرایط کاری تجهیزات از محدوده طراحیشده خارج میشود.
به همین دلیل سیستم سرمایش یکی از بخشهای اصلی زیرساخت مرکز داده است و در طراحی Tier نیز سیستمهای سرمایش و اجزای مرتبط مورد توجه قرار میگیرند.
Tier دیتا سنتر چیست؟
یکی از اصطلاحاتی که هنگام بررسی دیتاسنترها زیاد دیده میشود، Tier است. Tier Classification System متعلق به Uptime Institute است و چهار سطح Tier I تا Tier IV را برای توپولوژی زیرساخت مرکز داده تعریف میکند.
این طبقه بندی بر مواردی مانند ظرفیت زیرساخت، افزونگی، مسیرهای توزیع، قابلیت انجام تعمیر و نگهداری و تحمل خطا تمرکز دارد. هر Tier الزامات سطح قبلی را نیز در خود دارد.
یک نکته مهم این است که عدد بالاتر همیشه به معنی «انتخاب بهتر برای همه» نیست. Uptime Institute نیز تأکید میکند Tierهای مختلف برای نیازهای تجاری متفاوت طراحی شدهاند و Tier IV الزاماً انتخاب منطقیتری از Tier II برای هر کاربردی نیست.
Tier I؛ ظرفیت پایه
Tier I سطح پایه این طبقه بندی است. طبق توضیح Uptime Institute، این سطح دارای زیرساخت اختصاصی برای تجهیزات IT، UPS، سرمایش اختصاصی و مولد برق برای قطعیهای طولانیتر است.
در این سطح برای برخی تعمیرات و نگهداریها ممکن است خاموش کردن زیرساخت لازم باشد و خرابی ظرفیت یا مسیر توزیع میتواند بر فعالیت مجموعه اثر بگذارد.
Tier II؛ ظرفیت افزونه
Tier II نسبت به Tier I اجزای افزونه بیشتری در بخشهایی مانند برق و سرمایش دارد. Uptime Institute از تجهیزاتی مانند UPS، ژنراتور، Chiller، Pump و تجهیزات دفع حرارت در توضیح اجزای این سطح نام میبرد.
وجود ظرفیت افزونه میتواند امکان نگهداری بهتر برخی تجهیزات و مقاومت بیشتر در برابر خرابی اجزای زیرساخت را فراهم کند. بااینحال Tier II هنوز Concurrently Maintainable محسوب نمیشود.
Tier III؛ قابلیت نگهداری هم زمان
ویژگی مهم Tier III اصطلاح Concurrently Maintainable است. یعنی اجزای ظرفیت و مسیرهای توزیع موردنیاز مرکز داده طوری طراحی شدهاند که بتوان یک جزء را به صورت برنامه ریزی شده برای تعمیر یا تعویض از مدار خارج کرد، بدون آنکه عملیات IT متوقف شود.
این ویژگی برای سرویسهایی که توقف برنامه ریزی شده زیرساخت میتواند مشکل ساز باشد اهمیت دارد. البته Tier III به معنی حذف تمام احتمالهای خرابی نیست.
Tier IV؛ تحمل خطا
Tier IV علاوه بر ویژگیهای Tier III، مفهوم Fault Tolerance یا تحمل خطا را به توپولوژی اضافه میکند. بر اساس تعریف Uptime Institute، خرابی یک تجهیز یا اختلال در یک مسیر توزیع نباید عملیات IT را تحت تأثیر قرار دهد.
برای رسیدن به این سطح، معماری زیرساخت پیچیده تر است و سیستمهای مستقل و جداسازیشده برای ظرفیت و مسیرهای توزیع مورد استفاده قرار میگیرند.
جدول مقایسه Tierهای دیتاسنتر
| سطح | تعریف اصلی | وضعیت افزونگی و نگهداری | مناسب برای چه نوع نیازهایی؟ |
| Tier I | Basic Capacity | زیرساخت پایه؛ برخی تعمیرات نیازمند توقف هستند | سرویسهایی که تحمل بیشتری در برابر توقف برنامهریزیشده دارند |
| Tier II | Redundant Capacity Components | دارای اجزای ظرفیت افزونه؛ همچنان برخی تعمیرات نیازمند توقف هستند | پروژههایی که نسبت به Tier I به افزونگی بیشتری نیاز دارند |
| Tier III | Concurrently Maintainable | امکان خارج کردن برنامهریزیشده اجزا و مسیرها برای نگهداری بدون توقف عملیات IT | سرویسهایی با حساسیت بیشتر نسبت به توقفهای برنامهریزیشده |
| Tier IV | Fault Tolerant | علاوه بر قابلیت نگهداری همزمان، در برابر یک خرابی مشخص زیرساختی تحمل خطا دارد | بارهای کاری بسیار حساس که الزامات زیرساختی سختگیرانهتری دارند |
این خلاصه بر اساس تعاریف رسمی Uptime Institute تهیه شده است. Tier یک مدل عملکردمحور برای توپولوژی زیرساخت است و نباید صرفاً به یک عدد یا برچسب تبلیغاتی تقلیل داده شود.
هنگام انتخاب هاست، VPS یا سرور اختصاصی، Tier تنها یکی از معیارهای ارزیابی زیرساخت است. برای بررسی سرویسهای میزبانی و انتخاب منابع متناسب با نیاز سایت یا نرمافزار، میتوانید خدمات شرکت تجارت الکترونیک نوژن در حوزه هاست، سرور مجازی و سرور اختصاصی را بررسی کنید.
مطالعه بیشتر: سرور اختصاصی چیست؟
شبکه دیتاسنتر چگونه کار میکند؟
سرور بدون شبکه عملاً نمیتواند سرویس اینترنتی خود را در اختیار کاربران قرار دهد. شبکه دیتاسنتر ارتباط میان سرورها، تجهیزات داخلی، سرویسهای ذخیرهسازی و شبکههای بیرونی را برقرار میکند.
معماری دقیق شبکه میان مراکز داده متفاوت است، اما عواملی مانند ظرفیت ارتباطی، افزونگی مسیرها، تجهیزات شبکه و کیفیت ارتباط با شبکههای بیرونی در طراحی اهمیت دارند.
اهمیت مسیرهای ارتباطی افزونه
اگر تمام ارتباطات یک مرکز داده به یک مسیر یا تجهیز وابسته باشند، خرابی همان نقطه میتواند دسترسی به سرویسها را مختل کند.
به همین دلیل در زیرساختهایی که پایداری بیشتری نیاز دارند، کاهش Single Point of Failure یا نقطه شکست واحد اهمیت پیدا میکند. این موضوع تنها به شبکه محدود نیست و در برق و سرمایش نیز مطرح است.
پهنای باند و کیفیت ارتباط
عبارتهایی مانند «پورت پرسرعت» بهتنهایی برای ارزیابی کیفیت شبکه کافی نیستند. ظرفیت واقعی سرویس، سیاست مصرف، مسیرهای ارتباطی، کیفیت شبکه بالادستی و معماری دیتاسنتر نیز باید بررسی شوند.
برای پروژهای که کاربران آن در یک منطقه مشخص قرار دارند، موقعیت جغرافیایی مرکز داده و مسیر شبکه تا کاربران نیز میتواند در تجربه نهایی مؤثر باشد.
پینگ چیست و چه تأثیری روی سرور دارد» ← مقاله آموزش Ping و Latency]
برق دیتاسنتر چگونه تأمین میشود؟
تجهیزات IT برای ادامه فعالیت به منبع انرژی پایدار نیاز دارند. اگر برق ورودی قطع شود و هیچ مسیر جایگزینی وجود نداشته باشد، فعالیت سرورها نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.
به همین دلیل سیستم برق یکی از بخشهای اساسی طراحی دیتاسنتر است. Uptime Institute در تعریف Tier I نیز وجود UPS و Engine Generator را جزو زیرساخت پایه ذکر میکند و در Tierهای بالاتر افزونگی و مسیرهای توزیع اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
UPS چه کاری انجام میدهد؟
UPS یا Uninterruptible Power Supply برای تداوم برق در شرایط مشخص و مدیریت برخی اختلالات منبع تغذیه به کار میرود. در مرکز داده، UPS بخشی از زنجیره تأمین برق تجهیزات IT است.
ظرفیت، معماری و نحوه افزونگی UPS باید با طراحی کلی دیتاسنتر هماهنگ باشد. صرف وجود یک UPS به معنی دستیابی به سطح مشخصی از Tier نیست.
ژنراتور چه نقشی دارد؟
مولد برق یا Engine Generator برای شرایطی استفاده میشود که منبع معمول برق در دسترس نیست. در معماری مرکز داده، UPS و ژنراتور نقش یکسانی ندارند و در کنار سایر اجزای سیستم برق فعالیت میکنند.
در استاندارد Tier، تولید برق در محل و مسیرهای توزیع الکتریکی نیز بخشی از ارزیابی زیرساخت محسوب میشوند.
سیستم سرمایش دیتاسنتر چرا اهمیت دارد؟
فعالیت تعداد زیادی سرور در یک فضای محدود، گرمای قابل توجهی ایجاد میکند. وظیفه سیستم سرمایش، حفظ شرایط محیطی مناسب برای عملکرد تجهیزات است.
طراحی سرمایش تنها به نصب دستگاه تهویه خلاصه نمیشود. ظرفیت سرمایش، مسیر جریان هوا، افزونگی تجهیزات و قابلیت نگهداری سیستم از عواملی هستند که باید متناسب با طراحی مرکز داده در نظر گرفته شوند.
در Tierهای بالاتر، زیرساخت سرمایش نیز باید الزامات مربوط به سطح موردنظر را برآورده کند. Uptime Institute برای Tier IV به ضرورت Continuous Cooling برای حفظ محیط پایدار اشاره میکند.
امنیت دیتاسنتر چگونه تأمین میشود؟
امنیت یک مرکز داده را باید در چند لایه بررسی کرد. امنیت فیزیکی ساختمان با امنیت شبکه یا امنیت سیستمعامل سرور یک موضوع واحد نیست.
امنیت فیزیکی
دسترسی فیزیکی کنترل نشده به سرورها میتواند ریسک جدی ایجاد کند. بنابراین مراکز داده از سیاستها و تجهیزات کنترل دسترسی متناسب با طراحی و سطح امنیت موردنیاز خود استفاده میکنند.
Uptime Institute نیز Physical Security را در میان مؤلفههای ارزیابی Tier Certification قرار میدهد.
امنیت شبکه
در سطح شبکه، کنترل ترافیک، تفکیک بخشهای مختلف شبکه و مقابله با دسترسیهای غیرمجاز اهمیت دارند. جزئیات این معماری به نوع دیتاسنتر و سرویس ارائهشده بستگی دارد.
میزبانی سرور در یک دیتاسنتر مناسب نیز مسئولیت امنیت خود سرور را حذف نمیکند. سیستمعامل، نرمافزارها، دسترسیهای مدیریتی و سرویسهای فعال همچنان باید بهدرستی مدیریت شوند.
حفاظت در برابر حریق
آتش سوزی یکی از ریسکهای فیزیکی زیرساخت است. به همین دلیل تشخیص و حفاظت در برابر حریق باید در طراحی مرکز داده در نظر گرفته شود.
Fire Protection نیز از مواردی است که Uptime Institute در محدوده ارزیابی Tier Certification به آن اشاره میکند.
مطالعه بیشتر: افزایش امنیت سرور مجازی
پایداری دیتاسنتر به چه عواملی بستگی دارد؟
یکی از اشتباهات رایج این است که پایداری دیتاسنتر فقط با Tier سنجیده شود. Tier اطلاعات مهمی درباره توپولوژی زیرساخت ارائه میکند، اما کیفیت بهرهبرداری روزانه نیز اهمیت زیادی دارد.
Uptime Institute به طور جداگانه مفهوم Operational Sustainability را مطرح میکند که به رفتارها، مدیریت و ریسکهایی فراتر از طراحی زیرساخت میپردازد و بر عملکرد بلند مدت مرکز داده تأثیر دارند.
طراحی مناسب
معماری برق، سرمایش و مسیرهای توزیع باید با سطح اهمیت سرویس هماهنگ باشد. ایجاد افزونگی بدون طراحی صحیح نیز لزوماً مشکل Single Point of Failure را حل نمیکند.
نگهداری تجهیزات
تجهیزات دیتاسنتر به نگهداری دورهای نیاز دارند. یکی از نقاط تمایز Tier III این است که امکان خارج کردن برنامه ریزی شده اجزای موردنیاز برای تعمیر یا تعویض بدون تأثیر بر عملیات IT در توپولوژی پیش بینی شده است.
نیروی انسانی و فرآیندهای عملیاتی
حتی زیرساخت مناسب نیز باید بهدرستی اداره شود. Uptime Institute در Operational Sustainability به عواملی مانند مدیریت، عملیات، آموزش، نگهداری و فرآیندها بهعنوان عناصر مؤثر بر عملکرد بلندمدت اشاره میکند.
به همین دلیل یک برچسب Tier نباید جای بررسی نحوه مدیریت و کیفیت واقعی سرویس را بگیرد.
آیا Tier بالاتر همیشه بهتر است؟
از دید فنی، Tierهای بالاتر الزامات بیشتری در زمینه افزونگی، قابلیت نگهداری و تحمل خطا دارند؛ اما این موضوع به معنی مناسب بودن بالاترین Tier برای هر پروژه نیست.
Uptime Institute نیز تصریح میکند که هزینه و پیچیدگی زیرساخت با سطح Tier افزایش پیدا میکند و انتخاب باید متناسب با نیاز کسبوکار و اهمیت سرویس انجام شود.
برای یک سرویس بسیار حساس، هزینه بیشتر برای کاهش ریسک توقف میتواند توجیهپذیر باشد. در مقابل، پروژهای که توقف محدود برای آن قابل قبول است ممکن است نیازی به زیرساخت بسیار پیچیده نداشته باشد.
چگونه دیتاسنتر مناسب برای سرور انتخاب کنیم؟
انتخاب مرکز داده نباید صرفاً بر اساس عبارت Tier III یا Tier IV در صفحه فروش انجام شود. ابتدا باید نیاز واقعی پروژه را مشخص کنید و سپس ویژگیهای سرویس را بررسی کنید.
چک لیست ارزیابی دیتاسنتر
- سطح Tier اعلام شده دقیقاً مربوط به چه نوع گواهی یا زیرساختی است؟
- آیا امکان بررسی وضعیت Certification از مرجع مربوط وجود دارد؟
- زیرساخت برق و برق اضطراری چگونه طراحی شده است؟
- سیستم سرمایش چه معماری و افزونگیای دارد؟
- ارتباطات شبکه از چه مسیرهایی تأمین میشوند؟
- آیا نقاط شکست واحد مهم در معماری کاهش یافتهاند؟
- کنترل دسترسی فیزیکی چگونه انجام میشود؟
- سیاست نگهداری و مدیریت زیرساخت چیست؟
- موقعیت جغرافیایی دیتاسنتر برای کاربران پروژه مناسب است؟
- کیفیت شبکه و Latency برای مخاطبان هدف چگونه است؟
- سرویس میزبانی چه نوع پشتیبانی فنی ارائه میکند؟
- آیا نیاز پروژه با هزینه و پیچیدگی زیرساخت انتخابی تناسب دارد؟
اگر یک شرکت صرفاً از عبارت «Tier III» استفاده میکند، بهتر است بررسی کنید منظور آن ادعای تطابق با طراحی Tier III است یا واقعاً Certification مربوط را دریافت کرده است. Uptime Institute تفاوت میان استاندارد Tier و فرایند Tier Certification را مشخص میکند؛ Certification فرایندی برای راستیآزمایی انطباق طراحی، ساخت یا عملیات با الزامات مربوط است.
دیتاسنتر چه ارتباطی با هاست و سرور مجازی دارد؟
وقتی هاست یا VPS خریداری میکنید، منابعی که دریافت میکنید در نهایت روی تجهیزات فیزیکی اجرا میشوند. این تجهیزات باید در یک زیرساخت فیزیکی میزبانی شوند.
در هاست اشتراکی چند حساب میزبانی ممکن است از منابع یک سرور استفاده کنند. در VPS، منابع سرور فیزیکی از طریق مجازیسازی میان ماشینهای مجازی تقسیم میشوند و در سرور اختصاصی، سختافزار سرور در اختیار یک مشتری قرار میگیرد.
اما در هر سه حالت، زیرساخت دیتاسنتر همچنان اهمیت دارد؛ زیرا برق، سرمایش و شبکه سرور فیزیکی را مرکز داده تأمین میکند.
تفاوت هاست، سرور مجازی و سرور اختصاصی» ← مقاله مقایسه سرویسهای میزبانی]
یک مثال ساده از اهمیت دیتاسنتر
فرض کنید دو سرور سخت افزاری کاملاً مشابه داریم. هر دو پردازنده، RAM و حافظه ذخیره سازی یکسانی دارند.
سرور اول در محیطی قرار گرفته که برق، سرمایش و شبکه آن متناسب با اهمیت سرویس طراحی و مدیریت شده است. سرور دوم در محیطی قرار دارد که وابستگی زیادی به یک مسیر برق یا شبکه دارد و نگهداری تجهیزات نیز بدون برنامه مشخص انجام میشود.
مشخصات سخت افزاری این دو سرور ممکن است یکسان باشد، اما ریسک زیرساختی آنها یکسان نیست. این مثال نشان میدهد چرا هنگام انتخاب سرویس نباید فقط CPU، RAM و فضای دیسک را مقایسه کرد.
جمع بندی
در پاسخ به سؤال «دیتا سنتر چیست؟» میتوان گفت مرکز داده زیرساختی برای استقرار و فعالیت تجهیزات IT است که علاوه بر سرورها، به شبکه، برق، سرمایش، امنیت و مدیریت عملیاتی متکی است. کیفیت هرکدام از این بخشها میتواند بر عملکرد کل زیرساخت تأثیر بگذارد.
Tier نیز یک طبقهبندی برای توپولوژی زیرساخت دیتاسنتر است. Tier I ظرفیت پایه را تعریف میکند، Tier II ظرفیت افزونه بیشتری دارد، Tier III بر قابلیت نگهداری هم زمان تمرکز دارد و Tier IV تحمل خطا را به الزامات Tier III اضافه میکند.
بااینحال، Tier بالاتر بهتنهایی به معنی انتخاب بهتر برای تمام پروژهها نیست. اهمیت سرویس، بودجه، نیاز به پایداری، کیفیت شبکه، موقعیت مرکز داده و نحوه بهرهبرداری باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.
اگر برای میزبانی سایت، نرمافزار یا سرویس سازمانی به هاست، سرور مجازی یا سرور اختصاصی نیاز دارید، کارشناسان شرکت تجارت الکترونیک نوژن میتوانند در بررسی منابع موردنیاز و انتخاب زیرساخت متناسب با پروژه به شما کمک کنند. پیش از انتخاب سرویس، بهتر است نیاز واقعی پروژه از نظر منابع، شبکه، موقعیت و سطح پایداری مشخص شود.
سؤالات متداول
۱. دیتا سنتر چیست؟
دیتاسنتر یا مرکز داده محیطی تخصصی برای استقرار سرورها، تجهیزات ذخیرهسازی و شبکه است که زیرساختهایی مانند برق، سرمایش، ارتباطات و کنترلهای امنیتی را برای فعالیت تجهیزات IT فراهم میکند.
۲. Tier دیتاسنتر چیست؟
Tier Classification System متعلق به Uptime Institute است و توپولوژی زیرساخت دیتاسنتر را در چهار سطح Tier I تا Tier IV بر اساس معیارهایی مانند ظرفیت، افزونگی، قابلیت نگهداری و تحمل خطا طبقهبندی میکند.
۳. تفاوت Tier III و Tier IV چیست؟
Tier III بر Concurrently Maintainable بودن زیرساخت تمرکز دارد؛ یعنی نگهداری برنامهریزیشده اجزا و مسیرهای موردنیاز بدون توقف عملیات IT امکانپذیر باشد. Tier IV علاوه بر آن، Fault Tolerance را اضافه میکند تا یک خرابی مشخص تجهیزات یا مسیر توزیع باعث توقف عملیات نشود.
۴. آیا Tier IV همیشه بهتر از Tier III است؟
از نظر الزامات زیرساختی Tier IV سطح بالاتری دارد، اما الزاماً انتخاب مناسبتری برای هر پروژه نیست. سطح مناسب باید بر اساس اهمیت سرویس، نیازهای کسبوکار، ریسک قابل قبول و هزینه زیرساخت تعیین شود.
۵. UPS در دیتاسنتر چه کاربردی دارد؟
UPS بخشی از زیرساخت برق مرکز داده است و برای تداوم تغذیه در شرایط مشخص و مدیریت برخی اختلالات برق استفاده میشود. نحوه طراحی و افزونگی آن به معماری دیتاسنتر وابسته است.
۶. آیا دیتاسنتر خوب باعث افزایش سرعت سایت میشود؟
کیفیت شبکه و موقعیت دیتاسنتر میتوانند بر ارتباط کاربران با سرور اثر داشته باشند، اما سرعت سایت فقط به دیتاسنتر وابسته نیست. سختافزار، نرمافزار، بهینه سازی سایت، پایگاه داده، CDN و فاصله شبکه نیز مؤثرند.
۷. آیا داشتن Tier به معنی امنیت کامل دیتاسنتر است؟
خیر. Tier عمدتاً بر عملکرد و توپولوژی زیرساخت تمرکز دارد و امنیت باید جداگانه و در چند لایه بررسی شود. حتی میزبانی در زیرساخت مناسب نیز مسئولیت ایمن سازی سیستمعامل، نرمافزار و دسترسیهای سرور را حذف نمیکند.
